بررسي رابطه تاب آوري با شادكامي در بين زنان متاهل شاغل در مدارس شهر تهران

هدف پژوهش حاضر بررسي رابطه تاب آوري با شادكامي در در بين زنان متاهل شاغل در مدارس شهر تهران بود. اين پژوهش مطالعه اي توصيفي از نوع همبستگي است. جامعه آماري پژوهش حاضر مشتمل بر كليه كاركنان مدارس شهر تهران بـود كه از اين جـامعـه، براساس جدول كرجسي مورگان و به روش نمونه گيري در دسترس، ۲۰۰ نفر انتخاب شدند كه در اجرا به 179 نفر تقليل يافت. براي جمع آوري داده ها از مقياس تاب آوري كونور و ديويدسون استفاده شد. داده ها به كمك روش هاي آماريِ همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون همزمان تحليل شدند. نتايج به دست آمده نشان داد شادكامي با تاب آوري رابطه مثبت و معنادار دارد. همچنين، براساس نتايج تحليل رگرسيون، متغير تاب آوري قادر است %19 از واريانس شادكامي را تبيين كنند.