اثربخشي مشاوره گروهي با رويكرد شناختي رفتاري بر تاب آوري و درگيري تحصيلي دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر بررسي اثر مشاوره گروهي شناختي - رفتاري بر تاب آوري و در گيري تحصيلي دانش آموزان است در پژوهش حاضر نقش آموزش مشاوره گروهي شناختي - رفتاري بر افزايش درگيري تحصيلي و تاب آوري مورد بررسي قرار گرفت. روش پژوهش حاضر از نوع تجربي (طرح پيش آزمون - پس آزمون) با گروه كنترل بوده است. بدين منظور، ابتدا از بين دبيرستان هاي شهر شهريار به روش تصادفي چند مرحله اي دو مدرسه و از آن تعداد 150 دانش آموز به روش تصادفي ساده انتخاب شدند. آن گاه براي اندازه گيري متغييرهاي پژوهش از پرسشنامه درگيري تحصيلي ريو و همكاران (2011) و مقياس تاب آوري كانر و ديويدسون (2003) استفاده شد و تعداد32 دانش آموز غربال شدند و به صورت تصادفي ساده به دو گروه آزمايش و كنترل تقسيم شدند. به گروه آزمايش به مدت 8 جلسه 90 دقيقه اي ، برنامه مشاوره گروهي شناختي- رفتاري آموزش داده شد. نتايج نشان داد كه آموزش مشاوره شناختي – رفتاري بر درگيري تحصيلي و مؤلفه هاي آن شامل: درگيري عامليت ، درگيري عاطفي ، درگيري رفتاري و درگيري شناختي در نوجوانان تأثير معني داري دارد.