بررسي آزمايشگاهي تاثير نسبت تنش سيكلي بر رفتار خاك ماسه اي همدان با استفاده از آزمايش سه محوري سيكلي

روانگرايي هنگامي اتفاق مي افتد كه مقاومت برشي خاك بشدت تا مقداري تقليل مي يابد كه قادر به تحمل وزن سازه و يا حتي وزن خود نمي باشد؛ اين امر مي تواند منجر به آسيب هاي فاجعه بار به سازه هاي مهندسي گردد. هدف اصلي از اين مطالعه، بررسي تاثير نسبت تنش سيكلي بر مقاومت روانگرايي مي باشد. براي رسيدن به اين هدف، مجموعه اي از آزمايش هاي سه محوري سيكلي تحكيم يافته زهكشي نشده در فركانس 0.5 هرتز، تحت تراكم نسبي و فشار محدود كننده مشخص در محدوده متغير از نسبت تنش هاي سيكلي متفاوت روي مقاومت روانگرايي مصالح ماسه اي شهر همدان و بررسي رفتار نمونه هاي خاك درحالت روانگرايي انجام شد. نمونه خاك در معرض بارگذاري تناوبي قرار گرفت. مقاومت در برابر روانگرايي از نظر نسبت تنش سيكلي(CSR) در مقابل تعداد سيكل بارگذاري جهت روانگرايي بدست آمد و در نهايت مشاهده گرديد كه در خاك ماسه اي مذكور تنش محدودكننده موثر در مقدار CSR و يا N كه باعث روانگرايي مي شود، تاثير گذار است به عبارت ديگر منحني CSR-N در حالت روانگرايي به ازاي مقادير مختلف نسبت تنش محدودكننده يكسان و واحد نيست.