بررسي عددي عوامل تاثيرگذار بر عملكرد ميان لايه جاذب تنش در روسازي هاي مركب

ميان‌لايه جاذب تنش، لايه نازكي متشكل از قير و سنگدانه است كه در ميان روسازي‌اي با ترك‌هاي محدود و روكش اجرا شده تا مانع انتشار ترك‌هاي انعكاسي در روكش گردد. عملكرد ميان‌لايه جاذب تنش به عوامل متعددي از قبيل طراحي ميان‌لايه و روكش، و شرايط روسازي موجود وابسته است. تحقيقات گذشته نشان داده است كه اجراي ميان‌لايه جاذب تنش، الزاما موجب كاهش ترك‌هاي انعكاسي نمي‌شود. از طرفي بايد توجه داشت كه عليرغم خصوصيات سودمند ميان‌لايه جاذب تنش، طراحي نامناسب آن ممكن است منجر به افزايش شيارشدگي در روسازي گردد. پژوهش جاري سعي دارد با استفاده از شبيه‌سازي‌هاي عددي به بررسي عوامل موثر بر عملكرد ميان‌لايه جاذب تنش پرداخته و در راستاي طراحي بهينه آن، گام بردارد.