طراحي هيدرولوژي و سازهاي روسازي هاي نفوذپذير

تكنولوژي روسازي هاي نفوذپذير يك جنبه مهم در طراحي پايدار است. يكي از ابزارها در طراحي زيرساخت هاي پايدار، استفاده از سيستم هاي روسازي نفوذپذير جهت كمك به كاهش رواناب حاصل از سيلاب ها است. سطوح روسازي هاي سنتي تقريباً نفوذناپذير هستند و مديريت سيلاب آنها از طريق اتصال به كانال ها تامين مي گردد. در روسازي هاي نفوذپذير، به جاي كانال كشي در طول سطح روسازي، آب اجازه نفوذ و جريان در سطح روسازي را مي يابد و به آرامي به سيستم سفره هاي زيرزميني محلي برگردد. روسازي هاي نفوذپذير، كاهش رواناب را ميسر مي كنند و نقش اساسي در كنترل آب در همان محل و اصلاح و از بين بردن آلودگي هاي سيلاب دارند. اين مقاله روشي را براي تعامل راه حل هاي سازهاي و هيدرولوژي ارائه مي دهد. تحليل هيدرولوژي مشخص مي كند كه آيا حجم آب حاصل از بارندگي مي تواند ذخيره، و توسط سازه روسازي زهكشي گردد. ظرفيت سازهاي روسازي هاي نفوذپذير با استفاده از معادلات طراحي نشريه 234 ايران (اشتو 1993) تعيين مي گردد.