مدلسازي چندهدفه بهره برداري تلفيقي از منابع سطحي و زيرزميني با استفاده از روش برنامه ريزي ژنتيكي

امروزه با رشد روزافزون جمعيت، شاهد افزايش نياز به آب در همه بخش هاي شرب، صنعت و كشاورزي مي باشيم. اين افزايش نيازهاي آبي در حالي است كه در ساليان اخير نوسانات و تغييرات اقليمي باعث افت شديد حجم ذخاير آبي در هر دو منبع سطحي و زير زميني شده است. لذا در اين مقاله هدف اين است كه با استفاده از ساختار شبيه ساز-بهينه ساز به هم متصل، يك مدل مديريت بهره برداري بهينه تلفيقي از منابع سطحي و زيرزميني را توسعه دهيم و در قالب استفاده از آن قادر گرديم در عين جبران افت هاي صورت گرفته شده در منابع زيرزميني، ميزان عدم تامين ها را به حداقل و سوده عايده از محصولات عمده كشاورزي را به حداكثر خود برسانيم. به اين منظور ابتدا به شبيه سازي آبخوان و اندركنش آن با منابع سطحي با استفاده از روش برنامه ريزي ژنتيكي پرداخته ايم و سپس به منظور بهينه سازي، از الگوريتم ژنتيك دوهدفه استفاده نموده ايم و ضمن اتصال اين دو مدل، مدل مديريتي خود را ايجاد كرده ايم. خروجي هاي مدل مديريتي عبارتند از: مقدار برداشت بهينه از منابع سطحي و زيرزميني در گام هاي ماهانه و ارائه الگوي كشت بهينه براي محصولات عمده موجود در آبخوان.