بررسي كارايي روش فوتوگرامتري در تعيين خصوصيات زبري بستر

بدون ترديد كمتر مثالي از حركت سيال در طبيعت و پيرامون سازهاي هيدروليكي را ميتوان يافت كه جداره پيراموني آن در شرايط بستر زبر قرار نداشته است. با وجود مطالعات بسيار در زمينه جريان با بستر زبر و نيز توسعه روشها و ابزارهاي گوناگون جهت تعيين مدل رقومي و خصوصيات آماري چنين بسترهايي، فقدان يك روش ساده، كم هزينه و با دقت بالا احساس ميگردد. در مطالعه حاضر به بررسي قابليتهاي يكي از روشهاي فوتوگرامتري با برد نزديك تحت عنوان روش تعيين ساختار بر اساس حركت دوربين (اصطلاحاً SFM) پرداخته ميشود. به اين منظور موقعيت رقومي اجسام مختلفي مانند كره و مكعب با اين روش تعيين گرديده و با مقادير تئوري مقايسه شدند. بررسيها نشان داد كه اين روش قادر است با دقت مناسبي يك مدل رقومي شبيه بستر را شبيهسازي كند. هر چند كه دقت اين شبيهسازي به شدت به بازتاب نور و مصالح تشكيلدهنده اجزاي بستر بستگي دارد. در حقيقت مشاهده شد كه مدل رقومي تك مكعب و دسته مكعب با دقت بالايي قابل مدلسازي است، اما مدل رقومي دسته دايره به جهت بازتاب بالاي نور و نيز فاصله كم بين گويها با خطاي بسيار بالايي ساخته شد. بنابراين در استفاده از اين روش در تعيين مدل رقومي بسترهاي طبيعي اين نكته بايد در نظر گرفته شود كه جنس مواد و نيز چيدمان مواد بستر در كيفيت مدل ساخته شده به شدت موثر ميباشد.