آناليز كار ويژه‌هاي دانشگاه و تطور تاريخي آن (از جندي‌شاپور تا دانشگاه تهران)، و استلزام استوار سازي بناي فرهنگ بر ستون تمدن ايراني-اسلامي

Analyzing the Features of University and its Evolution (from Gundi-shapur till Tehran University) and the Necessity of Culture Firm Construction on the Column of the Islamic-Iranian Civilization

دانشگاه در طول تاريخ، همواره به عنوان نهادي علمي-فرهنگي شناخته شده و نقشي اساسي در توسعه تمدن بشري داشته است. هدف نهايي و فلسفه وجودي دانشگاه، انسان سازي است. در ايران باستان و دوره ساسانيان، ايرانيان دستاوردهاي فراواني در علوم و فنون داشته و جهانيان را بهره‌مند كرده‎اند. ايران، دانشگاه را نه به معناي امروزي آن، بلكه به عنوان مركز مطالعه و تحقيق از دوران ساسانيان در تاريخش ثبت كرده است. فرهنگ، يك سيستم است و اين سيستم، احتياج به مهندسي دارد. عناصر اصلي فرهنگ و تمدن ايراني، هويت ملي و هويت مذهبي است. توليد دانش، يك فرآيند فرهنگي است. توليد فرهنگ، رمز ماندگاري تمدن ايراني است. در عنصر جهاني شدن، نه تنها حفظ فرهنگ ممكن است بلكه واجب است. اين مقاله، ضمن تبيين مطالب فوق الذكر، به آناليز كار ويژه‌هاي دانشگاه به مثابه مظهر بارز توليد علم و انديشه(و تحول تاريخي‌اش) مي‌پردازد و استوار سازي بناي فرهنگ بر ستون تمدن ايراني – اسلامي را نيز مورد بررسي و تدفيق قرار مي‌دهد.