تحليل ژئوپليتيك فقر و نابرابري اقتصادي در سيستان و بلوچستان و تاثير آن بر افراط گرايي و امنيت ملي

ركود جهانی، رشد اقتصادی نامتوازن در جهان، بحران های خشكسالی، كمبود آب و بیكاری حاصل از تورم اقتصادی، متغیرهای مرتبط با فقر هستند كه می توانند از كانال های متفاوتی زمینه ساز آغاز و ادامه تروریسم جهانی به حساب آیند. با رشد سلفی گری و افزایش قدرت افراط گرایان در ناامن كردن كشورهای جهان، ایران كه در بحرانی ترین منطقه جهان قرار گرفته با مشكلات امنیتی متعددی مواجه است و یكی از مهم ترین این مشكلات امنیت مرزهای جنوب شرقی كشور و عضویت شهروندان ایرانی در گروه های تندرو و سلفی است. در این مقاله تلاش شده چگونگی تاثیر فقر و نابرابری اقتصادی در سیستان و بلوچستان در ایجاد گرایش های افراطی و به خطر افتادن امنیت ملی با روش شناختی توصیفی تحلیلی و به شیوه اسنادی تبیین شود و رابطه فقر و نابرابری با افراط گرایی و تهدیدات امنیتی مورد بررسی قرار گیرد. برمبنای یافته های این پژوهش فقر و نابرابری اقتصادی در محدوده مورد مطالعه زمینه ساز انزوای اجتماعی و بروز گرایش های افراطی بوده و به عنوان یك عامل تهدید امنیت ملی شناخته می شود. بر اساس آمار موجود استان سیستان و بلوچستان بالاترین میزان بی سوادی در كشور را دارد و جمعیت بیكار و قاچاق مواد مخدر و حضور مهاجران افغان از معضلات جدی استان است كه زمینه افزایش فقر و نابرابری اقتصادی را افزایش می دهد. بر اساس نتایج این تحقیق، زمینه سازی مبارزه با فقر و نابرابری اقتصادی، هم زمان ایجاد انگاره مثبت اجتماعی و فراهم كردن زیرساخت های توسعه اقتصادی به ویژه در حوزه های كم هزینه مانند گردشگری و توسعه كارآفرینی و ایجاد زمینه های اشتغال با همكاری مردم بومی سبب كاهش احساس تبعیض و در نتیجه كاهش گرایش های افراطی می شود و می توان با دو رویكرد اصلی «غیر امنیتی سازی» و «توسعه اقتصادی» در مسیر كاهش مخاطرات علیه امنیت ملی در این منطقه گام برداشت.