جايگاه روزه در اسلام و تأثير آن در بهداشت جسم و روان از منظر قرآن و روايات

روزه‌داري يكي از آموزه‌هاي ديني است كه نزد مسلمانان از اهميت خاصي برخوردار بوده و حتي مي‌توان گفت اين واجب الهي در ميان پيروان اديان گذشته نيز داراي ارزش ويژه‌اي است. بررسي چنين موضوعي كه فراديني است و يكي از عوامل سلامت جسم و روان جامعه است، از اهميت بالائي برخوردار مي‌باشد. فلسفه و حكمت عبادات را بايد فراتر از امور دنيوي و مادي جستجو نمود؛ زيرا بخشي از آن در حوزه ماوراي طبيعت قرار دارد و بايد در آن مجال دنبال آن بود. سئوال اصلي اين نگارش آن است كه، جايگاه روزه در اسلام و تأثير آن در ايجاد سلامت جسم و روان از منظر قرآن و روايات چيست؟ نگارش حاضر تلاش دارد جايگاه روزه را در اسلام و تأثير آن را در سلامت جسم و روان بيان بدارد و پاسخ درست و قانع كننده¬اي در اين راستا ارائه دهد. ظرفيت روحاني عبادات و فلسفه آن با محاسبه علمي و فلسفي قابل توصيف و تبيين نيست؛ زيرا علاوه بر فوائد جسمي عبادات؛ فوائد معنوي و رواني گوناگوني در آن وجود دارد كه از جمله مي‌توان به پيامدهاي بهداشتي آن اشاره كرد. بهداشت جسمي، رواني و اجتماعي نتايج بسياري از عبادات است و مي‌توان با مراجعه به متون ديني و تجربه بشري، آنها را به عنوان فلسفه و حكمت عبادات بر شمرد. براي نمونه روزه‌داري در پيشگيري از بيماريهاي جسمي و مشكلات معنوي مؤثر بوده و در درمان آنها نيز تأثيرگذار خواهد بود كه مي‌توان تقويت اراده، كاهش جرايم، تقوا و پرهيزگاري، پرورش روحيه مساوات را از آثار روزه‌داري حساب نمود. روش پژوهش حاضر به صورت تحليلى ـ توصيفى و بر اساس تحليل محتوا مي¬باشد