مدلسازي رياضي و حل مساله تركيب سرويس‌ها در ساخت و توليد ابري

ساخت و توليد ابري مدل نويني از سيستم­هاي توليدي به شمار مي­آيد كه اخيراً تحقيقات قابل توجهي را معطوف به خود ساخته است. از جمله مهمترين مسائل در اين سيستم ساخت و توليد، مساله تركيب سرويس­ها است كه در آن پس از دريافت تقاضاي مشتري، تركيبي از سرويس‌هاي ابري به منظور ارضاي تقاضاي مشتري تبيين مي­گردد. در واقع، نياز مشتري به فعاليت­هاي مجزايي تجزيه مي­شود كه هر يك از آنها توسط يك (يا چند) كارخانه توليدي انجام مي­پذيرد و هدف از حل مساله تركيب سرويس­ها انتخاب بهترين گزينه جهت انجام هر يك از فعاليت­ها با توجه به تابع (توابع) هدف و محدوديت­(ها) است. در اين پژوهش مدلسازي عدد صحيح مساله مذكور ضمن رعايت ساختار عمومي تركيب سرويس­ها (متشكل از ساختار متوالي، موازي و حلقه­اي) و همچنين حمل و نقل بين منابع توليدي پراكنده در سطح جغرافيا ارايه مي­شود. در ادامه مساله­ نمونه­اي از تركيب سرويس­هاي ساخت و توليد توسعه مي­يابد به نحوي كه در آن هر يك از مراكز استان­هاي ايران شامل يك كارخانه توليدي هستند و توانايي انجام برخي از سرويس­هاي از پيش تعيين شده را خواهند داشت. همچنين، فاصله بين مراكز استان­هاي كشور ايران و زمان حمل و نقل بين آنها بر اساس داده­هاي واقعي مورد استفاده قرار مي­گيرد. جهت حل بهينه مساله نمونه‌ از الگوريتم شاخه و كران و به منظور حل بهينه و يا نزديك به بهينه مساله از الگوريتم فراابتكاري جستجوي محلي بهره گرفته مي­شود. نتايج محاسباتي نشان مي­دهد كه الگوريتم فراابتكاري پيشنهادي ضمن صرف هزينه محاسباتي كمتر در مقايسه با الگوريتم شاخه و كران، توانايي دستيابي به پاسخ بهينه و يا نزديك به بهينه را خواهد داشت.