توسعه يك مدل تصادفي با لحاظ روابط دوطرفه براي ايجاد يك شبكه امدادرساني(مكان يابي و تخصيص منابع) بعد از حوادث و بلاياي طبيعي (مطالعه موردي: زلزله شهر تهران)

در دهه‌هاي اخير، بحران‌هاي طبيعي، به دليل عواملي نظير رشد جمعيت، تغييرات شرايط جوي و يكپارچگي سامانه‌ها، رشد چشمگيري داشته و هر ساله نيز ميليون‌ها انسان بواسطه بحران‌هاي طبيعي يا انساني، آسيب مي‌بينند؛ لذا نيازمند يك مدل يكپارچه هستيم كه كليه فرآيند پيش و پس از بحران را بصورت يكپارچه در نظر بگيرد. مدل يكپارچه تصادفي ارائه شده در اين مقاله شامل دو دسته تصميمات است؛ تصميمات مرحله اول شامل انتخاب محل احداث انبارهاي منطقه‌اي از بين نقاط كانديد و ميزان پيش‌موجودي ذخيره شده در آن‌ها و تصميمات مرحله دوم شامل طراحي شبكه توزيع اقلام امدادي و تعيين جريان كالايي درون آن است. تابع هدف اين مدل كمينه‌سازي هزينه‌هاي زنجيره امدادرساني است. در نهايت جهت بررسي كارايي مدل از يك مطالعه موردي با داده‌هاي واقعي از سناريوهاي زلزله در تهران بزرگ و خسارات ناشي از آن‌ها، استفاده خواهد شد.