مكان يابي مجتمع صنعتي با استفاده از مدل تلفيقي تصميم گيري چند معياره فازي (به انضمام مطالعه موردي)

يكي از عوامل بسيار مهم در رقابت پذيري مجتمع هاي صنعتي، تعيين بهترين مكان جهت احداث و راه اندازي آنها است كه عدم رعايت اصول و معيارهاي علمي در مكان يابي باعث مشكلات گوناگوني مي شود. باتوجه به ماهيت موضوع، رويكرد حاكم بر فضاي پژوهش توصيفي بوده، كه براي تدوين چارچوب نظري تحقيق و مروري بر تحقيقات پيشين، از روش كتابخانه اي، پرسشنامه، مصاحبه و سرچ اينترنتي بهره گرفته شده است. جهت احداث اين مجتمع صنعتي گزينه هايي از مناطق ويژه و آزاد انتخاب شدند. در اين پژوهش از روش هاي تصميم گيري چندمعياره فازي استفاده شده است. بدين منظور جهت اولويت بندي معيارها كه پس از دسته بندي شامل : هزينه، انساني و تكنيكي، شرايط جغرافيايي و اقتصادي، شبكه حمل و نقل، قوانين و مقرارت و تأمين كنندگان و مصرف كنندگان از روش FAHP و اولويت بندي مكان ها از روش FVIKOR استفاده شده است. يك پرسشنامه جهت دسته بندي و كاهش معيارها و پرسشنامه ديگر جهت اولويت بندي معيارها و مكان ها آماده گرديد و در بين 10 كارشناس منطقه ويژه و آزاد توزيع شد. بعد از تجزيه و تحليل داده ها اين نتيجه حاصل شد كه قوانين و مقررات، تأثير گذار ترين معيار و منطقه ويژه شيراز بهترين مكان جهت احداث اين مجتمع صنعتي مي باشد.