امكان سنجي انتقال آب بين حوضه اي از خليج فارس به استان كرمان

آب شيرين از منابع مهم پايه اي براي توسعه كشور در ابعاد گوناگون مي باشد. از آن جايي كه پراكنش منابع آب و نزولات در سطح كشور كه با ميانگين بارش سالانه 250 ميلي متر جزو كشورهاي خشك و نيمه خشك است متناسب نيست و همچنين محدوديت آب در ايران، انتقال بين حوضه اي آب در قالب طرح هاي آبي براي جمع آوري، انتقال و ايجاد كيفيت مناسب براي توسعه موزون فعاليت هاي انساني قابل بررسي است. البته بايد در نظر داشت كه اكثر طرح هاي اجرا شده در زمينه انتقال آب از رودخانه كارون به ساير حوضه ها، با مشكلات زيست محيطي عديده اي مواجه بوده اند. نتايج اين تحقيق نشان داد با توجه به مزايا و معايب طرح انتقال آب خليج فارس به كرمان و همچنين هزينه بالاي آن(127570 ميليارد ريال)، اين طرح مناسب نبوده و پيشنهاد مي گردد با هزينه و ريسك كمتر، اعتبارات مربوط به اين طرح را صرف تعادل بخشي منابع آب استان كرمان از طريق تغذيه مصنوعي آبخوان ها، كنترل و پخش سيلاب ها، خريد چاه هاي كشاورزي كه داراي كارايي مصرف آب پايين مي باشند، كنترل دبي برداشتي چاه هاي مجاز از طريق نصب كنتورهاي هوشمند و پلمپ چاه هاي غير مجاز نمود.