چگونگي افزايش امنيت اجتماعي كودكان كار در طراحي شهري مطالعه موردي خيابان ملاصدرا شيراز

امروزه نبود احساس امنيت در محلات شهري، از دغدغه­هاي اصلي شهروندان به شمار مي­رود و در رشد آسيب­هاي اجتماعي موثر است. يكي از عواملي كه به صورت مستقيم و غير مستقيم، امنيت اجتماعي را با تهديد مواجه مي­سازد، پديده نوظهوري به نام كودكان كار(خياباني) است. شهر شيراز به دلايلي مانند تنوع فرهنگي به دليل مهاجرت از اقصي نقاط كشور و نزديكي به استانهاي شرقي و جنوبي، عوامل كالبدي، اجتماعي، اقتصادي، امنيت را در مناطق مختلف با تغييراتي مواجه كرده است. هدف اين پژوهش بررسي عامل­هاي موثر براي ايجاد امنيت كودكان كار در سطح شهر شيراز است. اين پژوهش از نظر روش­شناسي از نوع توصيفي و استنباطي و روش نمونه گيري تصادفي استفاده شده است. داده­ها با استفاده از نرم افزار ليزرل مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته­اند. همچنين براي تحليل داده ها از آزمون T استفاده شده است. يافته­هاي پژوهش نشان مي­دهد كه خانه امن با ضريب همبستگي 867/0 درصد بر سطح معنادار 00/0 درصد با متغير جلوگيري از جرم و جنايت رابطه مستقيم دارد. و از طرف ديگر با متغير امنيت اجتماعي كودكان با ضريب همبستگي 743 درصد و سطح معنادار00/0 ارتباط مستقيم و معناداري دارد. پس براساس نتايج تاسيس خانه امن امري ضروري براي كودكان كار در سطح شهر مي­باشد.