تأثير پراكندگي نيروگاه هاي بادي بر قابليت اطمينان سيستم قدرت

امروزه استفاده از انرژي¬هاي تجديدپذير به منظور توليد برق در سيستم قدرت در سرتاسر جهان در حال افزايش است. اين امر به اين دليل است كه اين انرژي¬ها پاك و دوستدار محيط زيست هستند، نگراني از پايان يافتن آنان وجود ندارد، به وفور در طبيعت يافت مي¬شوند و هزينه بهره¬برداري انان ناچيز است. اما به دليل عدم قطعيت مربوط به منابع توليدي اين انرژي¬ها، مشكلاتي در سيستم قدرت ايجاد شده است. لذا با زياد شدن سهم اين نيروگاه¬ها به ويژه نيروگاه¬هاي بادي و مشكل متغير بودن توان توليدي اين نيروگاه¬ها به دليل تغيير سرعت باد مسائل مختلف سيستم قدرت به مانند قابليت اطمينان تحت تأثير قرار گرفته است و بايد روش¬هايي نوين جهت بررسي اين موارد معرفي گردد. در اين مقاله قابليت اطمينان سيستم قدرت در سطح توليد با وجود نيروگاه¬هاي بادي مورد مطالعه قرار گرفته و تأثير پراكنده نمودن مزارع بادي به منظور كاهش عدم قطعيت اين¬گونه نيروگاه¬ها مورد ارزيابي قرار گرفته است. در تعيين مدل قابليت اطمينان سيستم قدرت روش تحليلي استفاده شده و به كمك روش خوشه¬بندي فازي تعداد مناسب خوشه¬ها تعيين شده است.