فهم و تبيين پديدۀ «پشيماني استراتژيكِ سازماني»

پشيماني زماني اتفاق مي‌افتد كه گزينۀ انتخاب‌شده توسط شخص، بهترين گزينۀ ممكن نباشد و امكان تغيير تصميم نيز وجود نداشته باشد. هر زمان سازمان و مديران آن در موقعيت تصميم‏گيري قرار گيرند و به ‌بيان ديگر مجبور باشند از بين چند گزينۀ موجود، يكي را انتخاب كنند (گلوگاه‏هاي استراتژيك)، زمينه براي بروز پديدۀ پشيماني مديريت استراتژيك فراهم خواهد شد. از طرفي، نگاهي دقيق به پيشينۀ مطالعات انجام‌شده در حوزۀ مديريت استراتژيك نشان مي‌دهد تا كنون تمركز اصلي روي فرايند‏ها و الگوهاي قبل و هنگام انتخاب استراتژي (جست‌وجو و تحليل اطلاعات) و روش‏هاي اجرا، ارزيابي و كنترل استراتژي بوده است و به‌ندرت مشاهده مي‏شود كه به مراحل پس از انتخاب و اجراي استراتژي و پيامدهاي آن براي سازمان پرداخته شده باشد. ‌مسلم ‌اين است كه در جعبۀ سياه ذهن مدير اتفاقات و فرايندهايي روي مي‏دهد كه در نهايت به انتخاب يك گزينه از بين گزينه‏هاي موجود منجر مي‏شود. همين انتخاب مي‏تواند زمينه‏ساز ظهور پديدۀ پشيماني استراتژيك براي سازمان شود. از اين‌رو، در اين پژوهش درصدد هستيم ضمن ارائۀ مباحثي در حوزۀ پشيماني استراتژيك سازماني و موقعيت‏هاي مستعد براي بروز آن، زمينه را براي ورود علميِ اين پديده به حوزۀ مديريت استراتژيك و در نهايت تئوريزه‌كردن آن فراهم كنيم. انتظار مي‏رود حركت در اين مسير در نهايت اطلاعات ارزشمندي در اختيار مديران عالي شركت‏ها و سازمان‏ها قرار دهد و بر‌اساس چارچوبي منطقي، شيوۀ تصميم‏گيري صحيح در نقاط مستعد براي بروز پديدۀ يادشده را تجويز كند.