بررسي عوامل پايداري در آسبادهاي نشتيفان

آسبادها بخشي از معماري بومي و پايدار در نواحي شرقي ايران هستند كه با استفاده از نيروي باد صد و بيست روزه سيستان به حركت درمي آيند. آسبادهاي نشتيفان از نمونه هاي منحصر به فرد بناهاي ارزشمند تاريخي ايران مي باشندكه سازگار با طبيعت و فناوري بومي منطقه ساخته شده اند. در اين نوشتار آسبادهاي نشتيفان براي نخستين بار به عوامل پايداري در ساختارهاي بومي و كالبدي بنا كه به سه دسته كلي بستر، بنا، انسان تقسيم مي شوند و هر يك از اين موارد داراي زير مجموعه هاي همچون در بستر به دو عامل طبيعي و مصنوعي، در بخش بنا به كالبدي و مكانيكي و در نهايت بخش آخر انسان به موضوعات مديريتي بنا كه بر مبناي مطالعات در زمينه هاي فنون ساخت و سازه اي آسباد و پيدايش آن در منطقه نشتيفان و گفتگو با محلي ها بررسي و معرفي مي شوند. در اين مقاله رويكرد روش تحقيق تركيبي (كيفي، توصيفي، تحليلي) استفاده شده است و همچنين گردآوري اطلاعات نيز براساس روش ميداني و مطالعات كتابخانه اي جهت شناخت عوامل پايداري مي باشند. اين پژوهش نشان مي دهد كه عوامل پايداري بومي چگونه پاسخ گوي پايداري بنا و ساختارهاي آن بوده و همچنين معرف الگوهايي براي ساختن محيط زيست مناسب مي باشد، در نهايت احياي سيستم آسبادها، از انرژي پايدار باد بسيار كاراتر در صنعت و توليد استفاده كرد و با توجه به اينكه جهان امروز به سوي استفاده از انرژي هاي پاك پيش مي رود به كارگيري و معرفي چنين الگوهايي مي تواند به عنوان راهنما در ساختن محيط زيست مناسب و بهبود الگوي مصرف انرژي در معماري مورد بهره برداري و حفظ ميراث آثار ارزشمند و هويتي منطقه موثر قرارگيرند.