مباني تحقيقات حاكميت شركتي در ايران ، نقد و بررسي

امروزه واژه راهبري (حاكميت) شركتي مورد نظر بسياري از متخصصين امر بوده و بسياري از جنبه ها و ويژگي هاي آن در حال تكوين در دنياي كسب و كار پيشرفته است. اهميت حاكميت شركتي به حدي است كه دولت هاي كشورهاي در حال توسعه، براي تقويت مكانيزم­هاي راهبري شركتي به دنبال زمينه­سازي هاي گسترده سياسي و اقتصادي مي باشند. علت تاكيد دولت­ها در اين خصوص آن است كه برقراري راهبري شركتي مناسب مي­تواند عامل مهمي در كسب مزيت رقابتي جهت جذب سرمايه در دنياي تجارت باشد. راهبري شركتي پيش از هر چيز، حيات بنگاه اقتصادي را در بلندمدت هدف قرار داده و درصدد است تا از منافع سهامداران در مقابل مديريت سازمان ها حفاظت كند راهبري شركتي شالوده روابط شركت با گروه­هاي ذينفع است. همانند بسياري از موضوعات مربوط به كسب و كار، از راهبري شركتي برداشت­ها و تعاريف متنوعي وجود دارد. تفاوت اصلي در نگرش ها به گستره­ي حوزه روابط شركت با ذي­نفعان مربوط مي­شود. راهبري شركتي در سطح خرد، دستيابي به اهداف شركت و در سطح كلان، تخصيص بهينه منابع جامعه مي باشد. براي تدوين يك نظام راهبري شركتي مطلوب، توجه به عوامل داخلي و بيروني و نيز شرايط اقتصادي، سياسي و فرهنگي هر كشورضروري به نظر مي رسد. با اين بيان هدف اصلي مقاله حاضر بررسي مباني حاكميت شركتي در ايران و نقد و بررسي آن مي باشد.