نقش محبّت به كودكان در تامين بهداشت رواني آنان

از جمله فضايل اخلاقي كه در اسلام بسيار به آن تاكيد شده است، صفت حسنۀ محبّت است. انديشمندان علم روانشناسي نيز از زواياي مختلف و طبق ديدگاه هاي خاص خود به محبّت و نياز به آن پرداخته اند. بي شك اين توجه از ناحيۀ اديان الهي به ويژه دين مبين اسلام، به دليل تأثيرهاي مثبت محبّت بر روي فرد و جامعه است. در اين مقاله كه به روش توصيفي-تحليلي و به شيوۀ كتابخانه اي با تكيه بر آيات و احاديث از يك سو و جست‌وجو و مطالعه در حوزۀ روانشناسي از سوي ديگر صورت گرفته است، تأثير محبّت به كودكان در تأمين بهداشت رواني آنان مورد بررسي و پژوهش قرار گرفته است. بدين منظور در ابتدا نگاهي گذرا بر مفهوم بهداشت روان از ديدگاه برخي انديشمندان و مكاتب روانشناسي داريم و سپس مفهوم بهداشت رواني از منظر اسلام را بيان مي كنيم. در ادامه از بيان مؤلفه هاي مختلف سلامت روان در اسلام همچون تقوا، توكل، اميد، عبادت و ... به دليل اهميّت محبت به تبيين آن و تأثير آن در تأمين بهداشت رواني پرداختيم.