شاخص ها و مؤلفه هاي معنويت گرايي در مديريت و سازمان

نهضت معنويت گرايي به عنوان يك جريان فكري جديد امروزه همچنان رو به گسترش است و عرصه هاي مختلف زندگي را تحت تأثير قرار مي دهد در اين راستا يكي از دغدغه هاي مهّم صاحب نظران مديريت و سازمان در چند دهۀ اخير شناسايي عوامل تأثيرگذار بر عملكرد سازمان و يافتن راه هايي جهت بهبود عملكرد سازمان بوده است. به همين جهت تلاش هاي مختلفي انجام و نتايج ارزشمندي حاصل شده است امّا مانند بسياري از امور معنويت در سازمان نيز با تهديدها و آسيب هاي جدّي مواجه است. در اين مقاله به بررسي معنويت گرايي در سازمان، وشاخصه هاي ومؤلفه هاي معنويت اصيل و معنويت كاذب وتفاوت آن ها باهم پرداخته شده است. مقاله حاضر مي كوشد به اين سؤال پاسخ دهد كه منظور از معنويت گرايي در سازمان چيست ؟ و شاخصه ها و مؤلفه هاي معنويت اصيل و معنويت كاذب چه مي باشد؟ به نظر مي رسد امروزه تأثيرگذاري معنويت گرايي در بسياري قلمروها وحوزه علمي همچنين بر مديريت و سازمان غير قابل انكاراست. همچنين اصول اخلاقي‌ و معنويت كاركنان در سازمان، از مسائل مهّم مديران و سازمان‌ها مي‌باشند. در بسياري از سازمان هاي امروزي افراد فقط با فكر و بازويشان به محل كار مي آيند نه با روح شان، نتيجه اين امر اين مي شود كه سازمان ها موجب خلاقيت بالاي كاركنانشان نمي شوند و كاركنان به نوبه خود نمي توانند در پرورش خودشان به عنوان يك انسان موفق باشند. دراين را‌ستا كاركنان تمايل دارند كه با هرسه‌ بعد وجودي خود يعني بُعد فيزيكي، ذهني و معنوي خود در محل كار حاضر شوند و جداسازي‌ زندگي كاري كاركنان از زندگي معنوي‌شان، باعث كاهش روحيه كاري شده و عملاً اين دو جدائي‌ناپذيرند. پس معنويت به عنوان ابزاري كه مي تواند به افراد كمك كند تا با همه وجودشان در محل كار حاضر شوند نياز است، و به عنوان ضرورت انجام پژوهش حاضر محسوب مي شود. روش مورد استفاده براي انجام اين پژوهش از نوع روش تحليلي ـ توصيفي و روش گردآوري اطلاعات كتابخانه اي مي-باشد.