جلوه رمانتيسم در شعر پايداري سلمان هراتي

مكتب ادبي رمانتيسم در اواخر قرن هجدهم، در ادبيات اروپا ظهور كرد. اين پديده در همان عصر و عمدتاً در دوره هاي بعد به سرزمين هاي ديگر هم راه يافت و بر جنبه هاي زندگي اجتماعي آنان نيز تأثير گذاشت و نهضتي جهاني شد. از ويژگي‌هاي اين مكتب، طبيعت‌گرايي، آرمان گرايي، فردگرايي، عشق، عاطفه و احساس، وطن‌گرايي، بازگشت به كودكي و غم و اندوه بود. سلمان هراتي يكي از چهره هاي درخشان ادبيات پايداري ايران است كه در اشعار خويش توانسته است از مايه‌هاي رمانتيكي بهرۀ بسياري ببرد. بن مايه هاي نظير: كودكي، نوستالوژي، عشق، طبيعت، غم‌گرايي، و... در شعر او ديده مي شود. او شاعري احساس گرا و عاطفي است كه با بينشي عميق و ديدي وسيع به كار سرودن شعر مي‌پردازد.