بررسي تطبيقي مضامين پايداري در اشعار محمود درويش و طاهره صفارزاده

ادبيات پايداري گونه اي از ادبيات است كه در بردارنده مضامين گسترده‌اي در زمينه‌ي مقاومت و پايداري از جمله: وطن، مبارزه طلبي، رزمندگان، رهبري، آزادي، اميد به آينده،‌شهادت و...است كه همه‌ي اين موضوعات از مهمترين موضوعات اجتماعي است. دليل عمده رشد و بالندگي ادب پايداري ميان دو ملت ايران و فلسطين جريان انقلاب اسلامي و دفاع مقدس در ايران و اشغال فلسطين توسط رژيم غاصب صهيونيستي مي باشد. اشتراكات اعتقادي و مذهبي بين اين دو سرزمين از جمله اعتقاد به مبارزه و جهاد بر عليه دشمنان، پايداري، شجاعت در مقابل دشمنان، شهادت و ...دليل عمده‌ي به وجود آمدن اشتراكات ادب پايداري ميان اين سرزمين‌ها محسوب مي‌گردد. البته بنابر فرهنگ زندگي و جو اجتماعي در بين مردمان اين سرزمين‌ها و تفاوت مذهب و... تفاوت‌هايي مهم در زمينه‌ي ادب مقاومت با يكديگر دارند اما درنهايت هر دو هدف واحدي را دنبال مي‌كنند. دكتر طاهره صفارزاده و محمود درويش هريك به تنهايي به عنوان يكي از ستون‌هاي ادب پايداري دو ملت ايران و فلسطين شناخته شده اند. كه به نحوي كوشيده‌اند به واسطه‌ي قلم نداي آزادي خواهي و مظلوميت سرزمين هاي خويش را به گوش جهانيان برسانند. در اين پژوهش سعي شده است با تكيه بر اشعار صفارزاده و درويش مضامين و عناصر مشترك و متفاوت ادب پايداري ايران و فلسطين را استخراج نموده و بررسي نماييم.