معرفي و به كارگيري معيارهاي كالبدي - اجتماعي در خلق فضاهاي شهري مردم وار (نمونه موردي خيابان آزادشهر مشهد)

فضاهاي شهري امروزه در برآورده كردن نياز هاي شهروندان كارا نمي باشد و اين عدم كارايي بر پايداري فضاي شهري تاثير بسزايي دارد . الگوي مردم واري در فضاي شهري مي تواند پايداري و بالتبع آن كارايي آن را افزايش دهد . مردم وار بودن فضاهاي شهري از مهمترين شاخص هاي پايداري به شمار مي آيد كه متناسب با نياز هاي اجتماعي-كالبدي و محيطي شهروندان شكل مي گيرد. خيابان از جمله مهمترين فضاهاي شهري هستند كه با طراحي و برنامه ريزي كارآمد متناسب با شاخص هاي پايداري، قابليت ايجاد فضاهاي شهري مردم وار را خواهند داشت. از اين رو پژوهش حاضر بعد از معرفي و شناخت ويژگي هاي كالبدي و اجتماعي فضاهاي شهري مردم وار ، معيارهاي مذكور را در راستاي دستيابي به شاخص هاي پايداري در خيابان آزاد شهرمشهد به كار خواهد گرفت. اين تحقيق از نوع توصيفي - تحليلي بوده كه بر پايه تجارب عام و خاص و مبتني بر بازشناسي نياز هاي اجتماعي - كالبدي شهروندان در فضا، با ماهيت كاربردي تدوين شده است. در اين راستا انگاره هاي نظري در زمينه فضاهاي شهري، نيازهاي انساني و معيارهاي كيفي فضاي شهري مطلوب، ويژگي هاي خيابان مطلوب و ارتباط آنها با پايداري، بررسي و سپس مجموعه اي از شاخص ها و معياهاي كالبدي _اجتماعي بر پايه مشتركات موجود در نيازهاي انسان ، عوامل و معيارهاي كيفيت فضاي شهري وخيابان مطلوب بازشناسي و معرفي شده است . دستاورد اين پژوهش، معرفي و ارزيابي معيارهاي اجتماعي - كالبدي مردم واري در فضاهاي شهري و تبديل نمودن آنها به سياست هاي اجرايي متناسب با نيازهاي ويژه شهروندان در محدوده مطالعاتي در كاربست طراحي شهري مي باشد.