تاثير نقاشي اروپا بر نگارگري ايران در مكتب اصفهان

دوران پرشكوه صفويه در طي قرن 11 هجري، داراي سه دوره فرهنگي و هنري بود كه اين سه دوره همزمان بود با سه پايتخت اين سلسله يعني تبريز، قزوين و اصفهان، كه در هر يك از اين شهرها و با روي كار آمدن شاهان مختلف، كارگاه هاي نقاشي متعددي مشغول به كار شدند. مطالعات صورت گرفته بيانگر اين است كه عالي ترين مكتب هنري صفويه يا همان مكتب اصفهان، در طي دوره سوم و در اصفهان با تلاش هنرمنداني نظير رضا عباسي بنا نهاده شد. مكتب اصفهان- كه ركن اصلي آن جريان فرنگي سازي است- در زمان شاه عباس اول و با تكيه بر تلاش هاي او در زمينه هاي سياسي، بازرگاني، فرهنگي و مذهبي حاصل شد. همزمان با ورود هنرهاي غربي بر اثر عوامل متعدد به ايران، نگارگري سنتي ايران رفته رفته روبه افول نهاد و جاي خود را به هنر جذاب و جديد اروپايي_ همزمان بود با دوره فرهنگي رنسانس_ داد كه در آن دوران با حمايت حاميان قدرتمندي چون دربار و شاه مواجه بود.اين مقاله در صدد است روند تاريخي و هنري تاثيرپذيري هنر اروپايي بر هنر سنتي ايران را طي دوران مكتب اصفهان بررسي كند.