بررسي ادبيات تعليمي دركتاب‌هاي درسي ادبيات فارسي دوره‌ي دبيرستان

تعليم و تربيت در دوران نوجواني به‌اندازه كل برنامه‌ريزي يك جامعه‌ي انساني حائز اهميت است.دقت در اين اصل مهم و لزوم توجه ويژه به مسائل تربيتي اين دوره، مؤلّفان و برنامه‌ريزان پرورشي را در تدوين اصول و برنامه‌هاي هماهنگ با آن ويژگي‌ها، ياري مي‌كند. بنابراين بايد به فراخور ذهن، انديشه و قدرت تشخيص فراگيران دست به گزينش آثار برجسته‌ي تعليمي زد.شايد بهتر باشد كه كم‌كم از آموزه‌هاي سطحي و كلي‌نگري دست كشيده و سطح فكري و عملي دانش‌آموزان را ارتقا ببخشيم.ادبيات معاصر ايران سرشار از آموزه‌هاي اخلاقي و تعليمي است كه نه‌تنها در كتاب‌هاي درسي بلكه در بسياري از نهادها و مراكز مربوطه، به اين مهم توجهي نشده است، بنابراين در اين پژوهش سعي برآن است تا به چرايي اين مسئله پرداخته و ميزان برخورداري كتاب‌هاي درسي از ادبيات تعليمي معاصر موردبررسي قرار گيرد.در اين مقاله با نگاهي انتقادي و آسيب‌شناختي به «بررسي ادبيات تعليمي دركتاب‌هاي درسي ادبيات فارسي دوره‌ي دبيرستان» پرداخته شده است.