تكرار در شعر قيصر امين پور

يكي از موضوعات بايسته‌ي پژوهش در دانش بديع، هنر سخن‌آرايي و تأثير بلاغي و موسيقيايي آرايه‌ي تكراراست. تكرار واژه و جابه‌جايي آن در ساختار متن، از عوامل مهمي است كه موجب غرابت بخشيدن به زبان شعري يك شاعر مي‌گردد. بسامد اين اصطلاح ادبي بديعي در واج‌ها، هجاها، واژگان و جملات باعث زيبايي‌شناختي و تشخص بخشيدن و برجسته‌سازي زبان شعري شاعر مي‌شود. نگارندگان در اين پژوهش برآنند كه كاركردهاي زيباشناختي تكرار را در شعر قيصر امين پور به كمك علم بديع لفظي‌ و دستور زبان فارسي ‌و ساير عناصر ادبي ‌و هنري كه قيصر امين پور در شيوه‌ي بيان خويش آن را به فراخور حال خوانندگان و مخاطبين شعرش به كار بسته است، موردبررسي قرار دهند