نگاهي به «تشبيه» در ديوان خواجوي كرماني با توجه به كتاب آرايه‌‌هاي ادبي

تشبيه از عناصر بياني است كه به هر اثر رنگ و بوي خاصي مي‌دهد و ادعاي همانندي در دو چيز را يادآور مي‌شود. شبيه، مانند كردن چيزي است به چيزي ديگر كه مبتني بر كذب است يا با اغراق همراه است. در تشبيه، نويسنده يا شاعر شباهتي را ادعا و برقرار يا آشكار مي‌كند شاعران و هنرمندان ازجمله خواجوي كرماني نيز در ايراد معاني از تشبيهات بهره گرفته است.در اين پژوهش تعدادي از تشبيهات خواجو را منطبق بر كتاب آرايه‌هاي ادبي از حيث زيبايي‌شناختي تحليل و تبيين كرده تا با نمونه‌هايي از تشبيهات خواجو آشنا شويم. تشبيهات موردبحث در اين مقاله شامل؛ مجمل و مفصل، مفرد و مركب و بليغ هستند.