بهينه‌سازي سختي آلياژ آلومينيوم A380 در فرآيند شكل‏دهي نيمه جامد با استفاده از ويبراتور مكانيكي

امروزه استفاده از آلياژهاي پايه آلومينيوم به علت سبكي و خواص مكانيكي مطلوب آن‏ها در صنايع اتومبيل‏سازي و هوافضا رو به گسترش مي‏باشد. در بين روش هاي مختلف توليد محصولات، فرآيند شكل‏ دهي نيمه جامد به علت ايجاد خواص مكانيكي عالي براي اين آلياژها، بيشتر مورد توجه قرار گرفته است. در اين مقاله به منظور اعمال تنش برشي بر دوغاب نيمه جامد در جهت حذف ذرات دندريتي از مكانيزم ارتعاش با استفاده از دستگاه ويبراتورمكانيكي استفاده شده است. آلياژ مورد بررسي قرار گرفته آلومينيوم A380 مي باشد كه تاثير مقدار و زمان اعمال تنش برشي، همچنين دماي ريخته‏گري به عنوان مهمترين پارامترهاي ورودي فرآيند مورد تحليل و بررسي قرار گرفت. در اين راستا نمونه‏هايي از مذاب‏هاي آلومينيوم A380تحت فركانس هاي ارتعاش متفاوت و دماهاي ريخته‏گري متفاوت و زمان هاي ارتعاش قرار گرفت و سپس در نهايت با استفاده از بهينه‏سازي به كمك الگوريتم ژنتيك، بهترين نتيجه از لحاظ سختي نمونه حاصله، بدست آمد. نتايج نشان داد كه دماي مذاب بيشترين تاثير را بر روي سختي دارد و با افزايش فركانس زمان آن باعث مي شود دانه ها به سمت كروي شدن بروند و سختي قطعه افزايش يابد.