بررسي تزريق پذيري ماسه لاي دار با توجه به ويسكوزيته دوغاب

روش تزريق يكي از روش هاي جديد بهسازي است كه در كارهاي ميداني كاربرد زيادي دارد و كارايي اين روش بستگي به چگونگي جريان دوغاب در خاك دارد. در اين مقاله به بررسي ارتياط بين ويسكوزيته دوغاب و طول نفوذ آن در ماسه لاي دار پرداخته مي شود. در اين تحقيق با استفاده از دستگاه تزريق و با تغيير فشار نفوذ، سه نوع دوغاب مختلف سيليكات سديم، بنتونيت، بنتونيت به همراه روانساز سيليكات سديم با ويسكوزيته هاي مختلف در ماسه لاي دار با درصد ريزدانه و تراكم نسبي مختلف تزريق شده است. نتايج آزمايش نشان مي دهد با كاهش شديد ويسكوزيته دوغاب بنتونيت اصلاح شده1، طول نفوذ آن نسبت به دوغاب سيليكات سديم كمتر است. هر چند با افزايش فشار مي توان بر تاثير ويسكوزيته غلبه كرده و طول نفوذ دوغاب را افزايش داد. عامل بررسي شده ديگر، درصد تراكم نسبي خاك مي باشد كه با توجه به نتايج آزمايش درصد تراكم نسبي تاثير چنداني بر طول نفوذ دوغاب بنتونيت ندارد و بر پايه نتايج آزمايش رابطه بين درصد ريزدانه خاك و طول نفوذ دوغاب غير خطي مي باشد.