ديدگاه مشترك اديان نسبت به وجود ناجي بشريت و مبحث ظهور مهدويت

انتظار ظهور یك مصلح بزرگ آسمانی، و امید به آینده و استقرار صلح و عدل جاویدان، امری فطری و طبیعی است كه با ذات و وجود آدمی سر و كار داشته و با آفرینش هر انسانی همراه است و زمان و مكان نمی شناسد و به هیچ قوم و ملتی اختصاص ندارد .هدف اصلی امام مهدی(علیه السلام)، حكمفرما ساختن دین اسلام و تشریح احكام واقعی آن برای مردم است تا مردم آن را بپذیرند و با توجه به این، حكومت امام مهدی(علیه السلام) در حقیقت، دوران انتقال از تشت6ت و چند دستگی و رسیدن به یكپارچگی فكری و مذهبی است .بنابراین، عقیده به ظهور مبارك حضرت مهدی (علیه السلام) در آخر الزمان یك عقیده عمومی است واگر كلمه (مهدی) و واژه های دیگر را - كه پیروان سایر ادیان ومذاهب مختلف جهان بر آن حضرت اطلاق می كنند - از قالب اصطلاح اختصاصی آنها درآوریم، وآن حضرت را (نجات بخش بزرگ آسمانی) یا (مصلح جهانی) ویا (رهایی بخش غیبی) بنامیم، اختلاف اسمی هم رفع می شود.