چالش‌هاي فراروي كنوانسيون ژنو با تأكيد بر جنگ عراق برضد ايران

كنوانسيون سوم ژنو مورخ دوازدهم اوت 1949 دربارة رفتار با اسيران جنگي شامل قواعد، اصول اخلاقي و نظامي درخصوص حمايت از اسيران جنگي به‌عنوان گروهي از قربانيان مخاصمات مسلحانه است. اين كنوانسيون، علاوه‌بر اهميت مقررات قراردادي آن، از لحاظ تدوين قواعد عرفي نيز مهم تلقي مي‌شود. اسيران جنگي و ضرورت حمايت از آنان كه موضوع اين كنوانسيون است، از ديرباز و در جنگ‌هاي مختلف، مورد اهتمام جامعه بشري بود و تلاش‌هاي فراواني براي شكل‌گيري قواعد حمايتي از آنان و نيز نظارت بر اجراي آن صورت گرفته است. در اين ميان، نقش كميتة بين‌المللي صليب ‌سرخ و جمعيت‌هاي هلال‌احمر كشورها، ممتاز و برجسته است. بااين‌همه، اجراي مقررات حقوق بشردوستانه در‌اين‌زمينه ازجمله، كنوانسيون سوم ژنو بدون موانع، مشكلات و چالش‌ نبوده است. اغلب اين چالش‌ها و موانع در مسير عمل و هنگام بروز جنگ‌ها و مخاصمات مسلحانة آشكار و مشخص مي‌شود. موضوع سخن‌ ما در اينجا، نگاهي كوتاه به كاستي‌ها وچالش‌‌هاي فراروي كنوانسيون سوم ژنو به‌ويژه در پرتو حوادث و وقايع جنگ ايران و عراق است كه در چند عنوان ارائه مي‌گردد.