نماگرهاي توسعه در ايران و كشورهاي منطقه

با توجه به اهميت توسعه و اهداف سند چشم‌انداز كه رسيدن به جايگاه اول توسعه در بين كشورهاي منطقه از جمله آنها محسوب مي شود اين مقاله مي‌كوشد تا جايگاه ايران را بر اساس شاخص‌هاي توسعه بررسي نمايد. اگرچه مي‌توان سطح توسعه‌يافتگي كشورها را به صور مختلف اندازه‌گيري نمود؛ اما اين مطالعه با استفاده از شاخص‌هاي هفت‌گانه توسعه (توليد ناخالص داخلي به ازاي هر نفر شاغل، توليد ناخالص داخلي سرانه، نرخ مشاركت مردان در بازار كار، نرخ مشاركت زنان در بازار كار، توليد ناخالص داخلي به ازاي هر واحد مصرف انرژي، ارزش افزوده بخش صنعت و ارزش افزوده بخش كشاورزي ميزان توسعه‌يافتگي را در بين 25 كشور منطقه و در طي دوره 2003، 2005 و 2007 مورد ارزيابي قرار مي‌دهد. نتايج اين پژوهش نشان دهنده آن است كه جايگاه ايران در بين كشورهاي منطقه سند چشم‌انداز طي دوره مذكور، تنزل يافته و ايران از جايگاه مناسبي برخوردار نبوده است. بنابراين كشور ايران مي‌بايست براي رسيدن به هدف سند چشم‌انداز در جهت بهبود شاخص‌هاي توسعه كشور كوشيده و اقدامات اصلاحي مناسبي در جهت پيشرفت كشور انديشيده شود.