ضرروت استفاده از مديريت دانش در سازمان

دانش بزرگترين مزيت رقابتي كشورها درعرصه اقتصاد جهاني به شمار مي رود. رقابت جهاني جوامع درحال توسعه را وا مي‌دارد تا در پي كسب و حفظ مزيت هاي پايدار باشند و در پي راه حلي بنيادي تر، تجربه پذير و حياتي درخصوص ارتقا عملكرد خود گام بردارند. امروزه بسياري از جوامع براي درك بهتري از آنچه مي دانند، آنچه بايد بدانند و اينكه در اين باره چه بايد بكنند، در تكاپو هستند. در دنيايي كه شاهد تغييرات سريع و روزافزون هستيم، بحران هاي جهاني تاثير قابل توجهي بر بازارهاي مالي جهاني و در نتيجه سازمان هاي توليدي و خدماتي مي گذارد، صنعت بيمه به عنوان يكي از مهم ترين بخش هاي سيستم هاي اقتصادي جهت ادامه فعاليت، بايد قوانين و استراتژي هاي خود را بازبيني كرده و بر اساس استراتژي هاي روز تنظيم كند. درك اهميت دانش به عنوان يك سرمايه سازماني كه قادر به ايجاد و حفظ مزيت رقابتي به صورت مستمر است، بسياري از شركت ها را بر آن داشته است تا سيستم هاي مديريت دانش ويژه اي را براي كمك به تسهيم و يكپارچگي دانش طراحي كنند. قالب هاي فكري سازمان هاي امروز، آكنده از عمق بخشيدن به اطلاعات و توجه به مشاركت نيروي انساني خلاق و دانشگر به جاي نيروي انساني عملكردي است.