بررسي نظريات كارآفريني سازماني و كاربرد آن در آموزش و پرورش

امروزه مطالعه كارآفريني به يكي از حوزه هاي پژوهشي تبديل شده است. هدف اين مقاله، بررسي نظريات كارآفريني در علوم اجتماعي و كاربرد آن در آموزش و پرورش است.در حال حاضر واژه كارآفريني بيشتر در سازمان هاي غير دولتي و غيرانتفاعي جهت كسب درآمد و تجاري سازي محصولات مورد توجه قرار گرفته است. مرور ادبيات اين پژوهش نشان مي دهد مفهوم كارآفريني اولين بار توسط اقتصاد دانان مطرح و سپس وارد حوزه هاي ديگر علوم اجتماعي شده است. در اين پژوهش كارآفريني سازماني در قالب سه رويكرد كلان، ميانه و خرد مورد بررسي قرار گرفته است. كارآفريني سازماني با دو مدل تلفيقي هورنز باي و همكاران و مدل راهبردي كارآفريني موريس و كوارنكو معرفي شده است. يافته هاي پژوهش نشان مي دهد هر يك از عوامل حمايت مديريت، استقلال و قدرت تشخيص كاري، پاداش و تقويت، قابليت و دسترسي به زمان ( فرصت سازمان) ، مرزهاي سازماني و عوامل محيطي بر كارآفريني سازماني تأثيرگذار است همچنين نتايج نشان مي دهد پديده كارآفريني برآيند تعامل عوامل سازماني و محيطي است.