تاثيرات سلامت بخش و كاربردهاي دارويي غذاهاي فراسودمند

توجه بيشتر به سلامتي مصرف كنندگان و علاقه به مواد عملگرا براي حصول زندگي سالم منجر به توليد محصولات غذايي سلامت بخش متنوع شده است. مفهوم مواد غذايي عملگرا در سال 1984 براي اولين بار توسط دانشمندان ژاپني پيشنهاد شد كه رابطه بين تغذيه، رضايت حسي، غني‌سازي و تعديل سيستم‌هاي فيزيولوژي را مورد مطالعه قرار دادند. اهداف مواد غذايي عملگرا شامل: بهبود شرايط كلي بدن (براي مثال پري‌بيوتيك و پروبيوتيك‌ها)، كاهش خطر برخي از بيماري‌ها (براي مثال محصولات كاهنده كلسترول) و مي‌توانند براي درمان برخي از بيماري‌ها مورد استفاده قرار گيرند. بنابراين تركيبات عملگراي مواد غذايي مي‌توانند به طور موثر در تيمار و درمان بيماري‌ها بكار گرفته شوند. ميكروفلور روده هدف اصلي بسياري از مواد غذايي عملگراي اخير مي‌باشد. پروبيوتيك‌ها مواد غذايي هستند كه حاوي باكتري‌هاي زنده هستند كه براي سلامتي مفيد مي‌باشند، درحالي‌كه پري‌بيوتيك‌ها مانند اوليگوساكاريدهاي غيرقابل هضم‌ هستند كه به صورت انتخابي رشد بيفيدوباكتريوم‌هاي موجود در روده بزرگ را تحريك مي‌كنند. مزاياي آن‌ها شامل كاهش سوء هضم لاكتوز، افزايش مقاومت در برابر هجوم گونه‌هاي باكتريايي بيماري‌زا روده، تحريك سيستم ايمني و امكان محافظت عليه سرطان هستند.