بررسي رابطه بين توسعه بانكداري الكترونيك و سودآوري بانك ها (بانك هاي ايران )

در اين پژوهش سعي بر آن است تا با تجزيه و تحليل عملكرد چند ساله بانكهاي كشور در زمينه گسترش بانكداري الكترونيكي ، به اين پرسش پاسخ داده شود كه گسترش بانكداري الكترونيكي چه تاثيري بر سودآوري بانكهاي ايراني داشته است ؟ در اين ارتباط به بررسي تاثير افزايش هر يك از عوامل و تجهيزات بانكداري الكترونيكي اعم از دستگاه هاي خودپرداز ATM ، پايانه هاي فروش POS ،پايانه شعب pin pad و انواع كارت ها ، بر سودآوري بانك ها پرداخته شده است . مدل به كار رفته در اين پژوهش بر مبناي نظريه ساختار – رفتار – عملكرد بوده كه در آن بازده كل دارائي ها ) ROAi( به عنوان متغير وابسته و اندازه بانك ، شاخص تمركز بازار بانك و تعداد كارتها ، ماشين خودپرداز، پايانه فروش و پايانه شعب كه شاخصهاي بانكداري الكترونيكي هستند به عنوان متغير توضيحي وارد مدل شدهاند . بر آورد مدل ، با استفاده از دادههاي بانكهاي )ملت ، ملي ، سپه ، پارسيان ( و طي دوره زماني 1395 - 1385 انجام شده است . نتايج نشان مي دهند كه شاخص تمركز بازار بانك داراي 2 بيشترين تاثير بر سودآوري بانكها مي باشد و افزايش اندازه بانك باعث افزايش سودآوري بانكها مي شود و افزايش هر يك از شاخصهاي بانكداري الكترونيك كه شامل تعداد ATM ، تعداد POS ، تعداد كارت ها و تعداد Pin pad مي باشد ، باعث افزايش سودآوري مي شوند .