تاثير الگوهاي پيوند از دور بر بارشهاي ايران

به دلیل عملكرد سیستماتیك جو و دستگاه اقلیم این سیستم همیشه تمایل دارد بین اجزاء خود تعادل ایجاد نماید. از اینرو یكپارچگی و ارتباط بین مولفههاي دستگاه اقلیم به عنوان یك سیستم باعث اندركنش بین آن میگردد . در پی تاثیرات متقابل عناصر اقلیمی و به خصوص عنصر فشار به عنوان مهمترین عنصر شاهد شكل گیري الگوهاي پیوند از دور می باشیم . این الگوها در مقیاس هاي زمانی مختلف از چند هفته تا چند ماه و بعضا چندین سال متوالی رخ میدهد. ایجاد الگوهاي یاد شده ناهنجاريهاي جوي از جمله ناهنجاریهاي دما و بارش را در پی دارد. هدف از ارائه این تحقیق تاثیر الگوهاي پیوند از دور و بارش كشور ایران میباشد. روش مطالعه صورت گرفته توصیفی بوده و به تبیین و ارتباطسنجی بین الگوهاي پیوند از دور و بارش كشور ایران پرداخته است. داده هاي مورد استفاده شامل بارش تعدادي از ایستگاههاي سینوپتیك كشور و فشار استاندارد شده شاخص هاي مورد مطالعه است كه از سایتهاي مربوطه اخذ گردید. بر طبق یافته هاي به عمل آمده بیشتر مناطق كشور در طی فاز مثبت (گرم) الگوي نوسانات اطلس شمالی (نوسانات جنوبی) با افزایش بارش و در طی فاز منفی (سرد) آن ها با كاهش بارش همراه بوده است.