نحوه نعامل مفسران معاصر با آيات كيهان شناسي(رجم شيطان با شهاب، هفت آسمان، فلك)

مفسران قديم در برخورد قرآن و علم مواضع مختلفي را اتخاذ كرده‌اند كه اين گوناگوني در تفسير آن ها ناشي از عدم اطلاع آن ها از آخرين دستاوردهاي علمي معاصر خود بوده است. در دوره معاصر با توجه به دسترسي آسان به آخرين دستاوردهاي علمي, اين سوال مطرح مي گردد كه نحوه تعامل مفسيران معاصر با آيات علمي قرآن چگونه است؟ اين مقاله با روش تحليلي- توصيفي، درصدد پاسخ به اين مسئله برآمده است و در اين راستا, نحوه تعامل مفسران معاصر حول سه دسته از آيات كه محتواي آن ها در مورد كيهان شناسي است را مورد سنجش قرار داده است؛ دسته نخست آيات رجم شيطان توسط شهاب؛ دسته دوم، آيات مربوط به هفت آسمان و دسته سوم آيات مربوط به فلك است. در نهايت بيشتر مفسران معنايي غير ظاهري و تأويل گونه از دسته اول، برخوردي حسي و ظاهري اما متفاوت با دسته دوم و آيت دسته سوم را بر علم امروزي تطبيق داده اند.