بررسي روند تغييرات موجودي سرپا گونه هاي درختي در طول يك دوره طرح جنگلداري (مطالعه موردي: سري يك ناو اسالم –گيلان)

به منظور آگاهي از اثرات مديريتي در هدايت توده هاي جنگلي اين بررسي در سري يك طرح جنگلداري ناو اسالم انجام شد . براي نيل به اين هدف اطلاعات جمع آوري شده در سالهاي 1378و 1388مورد تجزيه و تحليل و مقايسه قرار گرفت. آماربرداري در هر دو دوره به روش سيستماتيك تصادفي و با ابعاد شبكة150*200متر و سطح قطعات نمونه 10 آري انجام شد. در هر قطعه نمونه تعداد و حجم درختان به تفكيك گونه ثبت گرديد. ميانگين تعداد و حجم در هكتار محاسبه و دو دوره با هم مقايسه شدند. نتايج نشان داد كه ميانگين تعداد و حجم (با استفاده از تاريف چوكا)در هكتار درختان در سطح سري به ترتيب برابر با 272.17 اصله در سال 1378 و 277.06 اصله در سال 1388 و 246.31 سيلو در سال 1378 و 257.34 سيلو در سال 1388 مي باشد. كه گونه راش با 45.16 درصد تعداد و 54.39 درصد حجم در سال 1378 ، و با 49.02 درصد تعداد و 58.25 درصد حجم در سال 1388 بيشترين درصد تعداد و حجم را داراست . گونه راش هم از نظر تعداد و هم از نظر حجم نسبت به ساير گونه ها بيشترين افزايش را در طول دوره داشت.