ترابط قاعده بسيط الحقيقه كل الاشياء با كل القوي بودن نفس در نگرش صدرائي

قاعده «بسيط الحقيقه كل الأشياء و ليست بشئٍ منها» يكي ازقواعد پيچيده ومهم فلسفي است كه هرچند ملاصدرا ادعا مي كند كسي قبل از من به اين طريق خاص عرشي، دسترسي پيدا نكرده است واين مطلب شريفي است كه بر روي زمين كسي را نمي‌يابم كه به آن علم داشته باشد ولي مي توان در تاريخ، فيلسوفاني را يافت كه دست كم اشاراتي به اين مطلب داشته اند، ولي البته بايد پذيرفت كه برهاني‌ كردن قاعده و تحليل منطقي و فلسفي آن، ويژهِ اين حكيم بلند مرتبه است. اين قاعده در منظومه فكري صدرا جايگاه ويژه‏اي دارد كه با استفاده ازآن بسياري از مسائل پيچيده فلسفي از قبيل: واجب الوجود بالذات واجب من جميع الجهات، اثبات توحيد واجب و دفع شبهه ابن كمونه ، معناي قرب و معيت، اول و آخر ، علم پيشين الهي و...تبيين و تفسير مي شود. اين مقاله درپي آنست كه با استفاده ازشيوه كتابخانه اي ضمن بررسي متون مربوطه، پس ازتبيين و برهاني نمودن قاعده فوق، از نگاه صدرالدين شيرازي، در راستاي شناخت دقيق‌تر و منسجم‌تر و اصولي‌تر نسبت به نفس شناسي ملاصدرا به يكي ازكاركردها و تأثيرات آن درنفس، يعني كل القوي بودن نفس انسان بپردازد، يعني پس از اثبات اينكه هر بسيط الحقيقه‏اي كل اشياء است واينكه نفس ناطقه بسيط است، نتيجه اي منطقي مي گيريم كه نفس ناطقه همه قواي خويش است.