تاثير غلظت نانوذره بر روي انتقال حرارت جابه جايي آزاد داخل لوله مربعي

خنك كاري به يكي از بزرگترين چالش هاي پيش روي صنايع پيشرفته اي چون ميكروالكترونيك، حمل و نقل، ساخت و دفاع تبديل شده است كه راه هاي مرسوم در بهبود انتقال حرارت در سيستم هاي حرارتي عبارت از افزايش سطح تماس و تغيير مشخصات جريان مي باشند، اما روش هاي ديگري نياز است كه پاسخگوي كامل درخواست صنايع در خنك كاري باشد. تكنولوژي نانوسيال پتانسيل بالايي را براي توسعه سيستم هاي خنك كاري با عملكرد بالا، در حجم كوچك و با صرفه اقتصادي ارائه مي دهد. دو خصوصيت برجسته نانوسيال ها (پراكندگي مناسب ذرات در داخل سيال و ضريب هدايت حرارتي بالا)، آنها را كانديداي مناسبي براي نسل آينده سيال هاي واسط جهت سيستم هاي انتقال حرارت مي سازد؛ بنابراين بررسي هرچه بيشتر خواص اين نوع از سيال هاي انتقال دهنده حرارت براي شناخت مزايا (افزايش ضرايب هدايت حرارتي و انتقال حرارت جابجايي) و معايب آن (افزايش ميزان افت فشار و سايش) از اهميت بسزايي برخوردار است. در اين تحقيق به بررسي انتقال حرارت جابه جايي آزاد نانو سيال آب-آلومينا داخل لوله مربعي پرداخته شده است. انتقال حرارت نانوسيال در غلظت هاي متفاوت نانوذره آلومينا بررسي شده است. نتايج نشان مي دهدكه با افزودن نانو ذره آلومينا با درصد حجمي 05/0 به سيال پايه آب مقدار انتقال حرارت حدود 93 درصد افزايش مي يابد.