بررسي خصوصيات مرفولوژيكي و درصد اسانس گياه دارويي گشنيز تحت تاثير تيمارهاي كودي

به منظور بررسي تأثير كاربرد كودهاي آلي و شيميايي بر خصوصيات مورفولوژيكي و بيوشيميايي گياه دارويي گشنيز، آزمايشي در قالب طرح كاملا تصادفي با چهار تيمار؛ كاربرد عصاره جلبك دريايي (محلول‌پاشي با غلظت يك ميلي‌گرم در ليتر)، هيوميك‌اسيد (محلول در آب آبياري با غلظت 500 ميلي‌گرم در ليتر) ، كود شيميايي پرمصرف (نيتروژن، فسفر و پتاس به ترتيب به مقدار 0/08 ، 0/06 و 0/1 گرم در كيلوگرم خاك گلدان) و شاهد (بدون استفاده از كود) و 7 تكرار در گلخانه تحقيقاتي دانشگاه بين‌المللي امام خميني (ره) در سال 1395 انجام گرفت. نتايج نشان داد كه بالاترين ارتفاع بوته (32/24 سانتي‌متر) در تيمار كاربرد 0/1 گرم كود شيميايي و بيشترين تعداد چتر در بوته (4/25 عدد)، بيشترين تعداد بذر در چتر (17/19 عدد) و بالاترين وزن هزار دانه (5/3 گرم)، در حضور كاربرد عصاره جلبك، حاصل گرديد. در رابطه با صفت درصد اسانس بذر، تيمارهاي عصاره جلبك و كود شيميايي به لحاظ آماري در يك سطح قرار گرفته و تفاوت معني‌داري بين آنها مشاهده نشد با اين وجود كمترين درصد اسانس، به ميزان 0/11 و 0/12 به ترتيب از گياهان تيمار شاهد و كاربرد هيوميك اسيد حاصل گرديد. با توجه به نتايج حاصل از اين تحقيق، عصاره جلبك در شرايط كشت ارگانيك گشنيز، مي‌تواند جايگزين مناسبي براي كودهاي شيميايي باشد.