نقش تعاوني ها در توسعه پايدار نواحي روستايي

حدود 38 درصد جمعيت كشور در مناطق روستايي سكونت دارند كه شغل اصلي آنها كشاورزي است. دستيابي به توسعه ملي بدون توجه به توسعه روستايي و كشاورزي و بهبود وضعيت اقتصادي، اجتماعي روستاييان امكا ن پذير نيست. اكثر بهره برداران بخش كشاورزي را بهر هبرداري هاي روستايي يا بهره برداري هاي خرده تشكيل مي دهند.كارايي و بهره وري توليد در اين نوع بهر هبرداري ها به علت عدم استفاده از ف نآوري هاي نوين و ماشين هاي كشاورزي پايين است. لذا صاحب نظران معتقدند انجام فعاليت هاي توليدي روستاييان بر اساس همكاري و تعاون م ي تواند موجب ارتقاي كارايي و بهبود وضعيت اقتصادي آنان شود. هدف از تدوين اين مقاله شناسايي نقش تعاون يها در توسعه مناطق روستايي است كه از طريق اطلاعات استادي و كتابخان هاي اطلاعات و آمارها جم عآوري گرديد. نتايج تحقيق نشان داده است كه تعاون يهاي روستايي و كشاورزي در زمينه هاي مختلف زراعت، باغداري، دامداري، صيادي، صنايع تبديلي و تكميلي كشاورزي و صنايع روستايي قادرند زمين ههاي مشاركت گسترده روستاييان را در فرآيند توسعه پايدار نواحي روستايي فراهم كرده و بسياري از مسائل و مشكلات حرف هاي بهره برداران روستايي و كشاورزي را از طريق همياري و اشتراك مساعي مرتفع ساخته و به عنوان ابزاري كارآمد و مؤثر در تحقق اهداف توسعه روستايي نقش مهمي را ايفا نمايند.