بررسي قابليت تامين توان بهينه يك سيستم منفصل از شبكه با استفاده از منابع توليد پراكنده هيبريدي

با افزايش نگراني‌هاي زيست محيطي و پيشرفت‌هاي حاصل شده در مبحث توليد انرژي، انتظار كلي بر اين است كه در آينده‌اي نه چندان دور شاهد استفاده گسترده از منابع توليد پراكنده در سرتاسر جهان باشيم. توليد پراكنده در واقع استفاده از منابع كوچك براي تامين انرژي سيستم در حالت متصل به شبكه و يا منفصل از آن است. در اين مقاله انواع مختلف منابع توليد پراكنده به صورت هيبريدي از قبيل توربين بادي، سلول‌هاي خورشيدي، ديزل ژنراتور و نيز باتري براي تغذيه يك بار منفصل از شبكه مورد استفاده قرار گرفته‌اند. براي بررسي حالات مختلف از پنج سناريو مجزا استفاده شده و در هر يك از موارد مجموع هزينه‌هاي نصب و بهره برداري از ظرفيت‌هاي مورد نظر در حالت بهينه براي هر يك از تركيبات منابع محاسبه گرديده است. براي حداقل سازي هزينه كلي در هريك از حالات از الگوريتم ژنتيك استفاده شده است.