آموزش مهارت حل مسئله ي اجتماعي بر كاهش نشانگان افسردگي دانش آموزان قلدر- قرباني

بيان مسئله: قلدري يكي از شايع ترين مسائل مدارس امروزي است و مي تواند پيامدهاي نامطلوب بسياري از نظر تربيتي و رواني در روحيه ي فردي و تحصيلي دانش آموزان داشته باشد. بنابراين هدف پژوهش حاضر بررسي اثر آموزش حل مسئله ي اجتماعي بر كاهش افسردگي دانش آموزان قلدر- قرباني بود. نمونه و روش نمونه گيري: پژوهش حاضر از نوع شبه آزمايشي با طرح پيش آزمون- پس آزمون است. در اين پژوهش از روش نمونه گيري خوشه اي براي انتخاب آزمودني ها استفاده شد. جامعه ي آماري شامل 850 نفر دانش آموز دختر بود كه 32 نفر از آنها به عنوان نمونه انتخاب گرديده و به دو گروه 16 نفري كنترل و گواه تقسيم شدند. سپس روش آموزش مهارت حل مسئله ي اجتماعي در 6 جلسه ي 90 دقيقه اي بر روي اين گروه نمونه اجرا شد. ابزار مطالعه شامل پرسشنامه ي قلدري هيندورا و پاچين و پرسشنامه ي افسردگي بك بود كه طي دو مرحله ي پيش آزمون و پس آزمون از آن استفاده شد و براي تحليل داده ها از روش آماري تحليل كواريانس استفاده شد. بحث و نتيجه گيري: يافته ها ي پژوهش نشان داد ميان گروه كنترل و گواه از نظر آماري تفاوت معناداري وجود دارد و مشخص شد آموزش مهارت حل مسئله ي اجتماعي براي كاهش نشانگان افسردگي در دانش آموزان درگير در قلدري (قلدر- قربانيان) با 001/. P اثر بخش بوده است.