بررسي مقايسه اي اثربخشي هنردرماني بياني و درمان شناختي – رفتاري بر بهبود علايم اختلال بيش فعالي و نقص‌توجه دركودكان

هدف از پژوهش حاضر تعيين تفاوت اثربخشي هنردرماني بياني مبتني بر قصه درماني و درمان شناختي – رفتاري بر بهبودعلايم اختلال بيش فعالي و نقص‌توجه دركودكان بود. اين مطالعه به صورت شبه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون، پس‌آزمون و پيگيري همراه با گروه كنترل انجام شد. آزمودني‌ها شامل 42 دانش آموز دختر داراى نقص توجه-بيش فعالى پايه هاى سوم تا پنجم ابتدايى آموزش و پرورش منطقه 5 تهران در سه گروه آزمايش و كنترل جايگزين شدند.گروه هاي آزمايش به مدت 10 جلسه در طي 5 هفته در جلسات قصه درمانى به شيوه گروهى و شناختي-رفتاري شركت كردند، در حالي‌كه گروه كنترل مداخله‌اي دريافت نكرد. ابزار گردآوري داده‌ها شامل پرسشنامه علائم مرضى كودكان (4- CSI )، بود. نتايج تحليل واريانس نشان داد كه بين دو گروه در مرحله پس آزمون و پيگيري تفاوت معناداري وجود دارد(p 0/001) . يافته‌ها نشان داد مداخله هنردرماني بياني مبتني بر قصه درماني و شناختي - رفتاري بر بهبودعلايم اختلال بيش فعالي و نقص‌توجه دركودكان موثر هستند، با اين تفاوت كه هنردرماني بياني موثرتر از درمان شناختي - رفتاري بود.