ارزيابي پايداري حوضه آبريز با استفاده از مفهوم ردپاي آب ( مطالعه موردي: حوضه آبريز طشك – بختگان)

يكي از چالش¬هاي اصلي مديريت آب، تعيين چگونگي مصرف آب در حال حاضر و در دسترس بودن آب براي نسل آينده است. در اين راستا رويكرد‌هاي متعددي نظير رد پاي آب براي ارزيابي پايداري محيط زيست، بكار گرفته شده است. رد پاي آب شاخصي است كه حجم كل آب شيرين مصرفي را اندازه¬گيري مي¬كند. در اين تحقيق سعي شده است تا با استفاده از رد پاي داخلي آب پايداري آب سبز و آبي در دو دوره 2007-1985 و 2014-2008 در محدوده مطالعاتي درياچه طشك-بختگان، مورد بررسي قرار گيرد. بدين منظور پايداري بخش¬هاي مختلف حوضه با استفاده از نتايج شبيه سازي جامع حوضه با مدل SWAT و درچهارچوب ردپاي آب مورد بررسي قرار گرفت. نتايج حاكي از ناپايداري آب سبز و آبي در غالب مناطق حوضه به واسطه توسعه اراضي ديم و آبي و متناظر با آن افزايش مصارف واقعي آب در سطح حوضه به ويژه در دهه اخير دارد.