رابطه تيپ شخصيتي و مؤلفه هاي سبك حل مسئله با تعلل ورزي

پژوهش حاضر به منظور تعیین رابطه تیپ شخصیتی و تعلل ورزیدر اساتید و دانشجویان دانشگاه صورت گرفت . جامعه آماری اینپژوهش شامل كلیه اساتید و دانشجویانی است كه در دانشگاه آزادشهرستان گیلانغرب مدرس و یا مشغول به تحصیل بودند. از جامعهمورد نظر تعداد 100 نفر به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ایانتخاب شد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه تیپ شخصیتیفریدمن و روزنمن ، تعلل وزی تاكمن بود. به منظور تجزیه و تحلیلداده ها از روش های آماری ضریب همبستگی پیرسون ، رگرسیونخطی ساده استفاده شد. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد كه كه فقط متغیر درماندگی به تنهایی می تواند 13/7 درصد واریانس تعلل ورزی را در دانشجویان پیش بینی می كند .هم چنین متغیر مهارگری به تنهایی می تواند 18/5 درصد از واریانس تعلل ورزی و متغیر اجتناب 0/9 درصد از واریانس تعلل را پیش بینی می كند. نمره كلی سبك حل مسئله 0/35 درصد و تیپ شخصیتی 0/14 درصد از میزان تعلل ورزی را در دانشجویان پیش بینی می كند.15 درصد از واریانس