جايگاه ضبط نفس در هندسه انفسي الگوي پايه پيشرفت

انسان براي حركت فردي و جمعي به سمت اهداف خود با موانع دروني و بروني مواجه است. برداشت نويسندگان اين مقاله آن است كه هم‌راستا قرار دادن سلوك فردي و رفتار اجتماعي از مؤلفه‌هاي اصلي نگاه قرآني است. ضبط نفس به معني ورود مؤثر عامل اراده در تعيين رفتار متناسب با موقعيت‌هاي مختلف فردي و اجتماعي است. نظارت بيروني - اگر چه ضروري - به تنهايي ابزار كارآمدي در برابر امواج فكري و اخلاقي گسيل‌شونده به سمت جامعه ايراني نيست. يكي از بايسته‌هاي الگوي اسلامي-ايراني پيشرفت، به‌ويژه در تعريف نسبت و نحوه تعامل با رهاوردهاي مدرنيته، توجه به تقويت ضبط نفس در جامعه است. ضبط نفس خودبه‌خود و به يك باره به وجود نمي‌آيد و ظهور و بروز آن نيازمند برنامه و فرآيند تربيتي است. توجه نظام تربيتي و برنامه‌ريزي كشور براي تقويت روحيه ضبط نفس در نسل‌هاي متوالي كشور مي‌تواند عاملي در راستاي طهارت و عقلانيت در كشور باشد. اين موضوع با تفصيل مقتضي در اين مقاله مورد بررسي قرار گرفته است و جايگاه‌هايي براي آن در افق‌هاي شماره 4، 13 و 17 پيشنهاد شده است.